Dinsdag 2 november 2010
Net zo triest ik ben gaan slapen, net zo triest werd ik wakker… en misselijk en moe… Het is gewoon klote om me zo te voelen, maar wat doe ik eraan?
Max kon het niet accepteren om me zo te zien, dus die ging gelijk de clown uithangen. Hij duidde duidelijk op alle positieve punten die er zijn. Zo kwam het ogenblik dat ik het schaamrood op mijn wangen voelde komen. Ja, hij heeft gelijk, ik heb geen enkele reden om te mokken of om zo triest te zijn. Toch zijn er ook echt rot dingen in mijn leven en het weer is nat en grijs. Dat werkt ook op me in. Tot slot zijn het ook wel de hormonen die hun bijdragen leveren aan mijn gevoelens. Alles bij elkaar dus.
Mijn lieve schatten besloten dat ik vandaag maar eens lekker naar de kapper moest gaan en naar de schoonheidspecialist. Als ik daarmee klaar was, dan lekker even de stad in op zoek naar iets gezelligs samen met An of Ulli.
Zo zat ik om negen uur als eerste bij de schoonheidspecialist. Die heeft heel wat afgetrut met mij en toen ik om kwart voor elf op de stoep stond voelde ik me echt wel een heel stuk beter. Zo ging ik op weg naar de kapper, waar ik om elf uur moest zijn. Daar heb ik het echt gezellig gehad! Die was gewoon in een bijzonder goede bui! Hij stak de draak met zijn klanten op een vermakelijke manier en de sfeer was gewoon positief en vrolijk daar binnen. Half twee stond ik op de stoep en het voelde geweldig aan.
Ik voelde me vol zelfvertrouwen en knap. Het gaf me een blij gevoel en ik belde gelijk met Max om hem te zeggen dat hij een heerlijke lieve schat voor me was en dat ik hem dankbaar was voor zijn preek van vanmorgen en zijn opgedrongen planning die prima verliep. Ook belde ik even met Marco en die luchtte ook op om me nu een stuk positiever te horen en zelfs hoorde hoe ik weer kon lachen als vanouds.
Te gek voor woorden eigenlijk. Wat bepaalde dingen een mens kunnen doen veranderen van stemming. Dat wil zeggen dat het meeste echt tussen je oren zit…
Ik ging even een bar in en nam er een quick lunch. Om drie uur zou Ulli in de stad zijn, dus ik had alle tijd. Ik had zin om te shoppen in Treviso, dus stelde ik dat voor aan Ulli, die het een uiterst goed idee vond. We pakten de trein en zo stonden we binnen veertig minuten in de stad.
Ik ben geslaagd voor hele mooie laarzen, je weet wel die je zelfs omhoog kunt klappen tot net over de knie. Ik ben gegaan voor zwart omdat het lekker makkelijk overal bij kan. Ik kocht ook een jurkje tot boven de knie. Het stond me echt heel goed en het was onder mijn borsten samengenomen en dan valt het wat losjes naar beneden. Dus kan ik dat ding echt wel een beetje doordragen… ja, ik moet wel gaan denken aan een buik die alleen maar dikker en ronder zal gaan worden de komende maanden!
Ulli slaagde voor een geweldig mooie nieuwe winterjas. Jeetje, wat stond die haar mooi! Het kostte wel een aardig bedrag, maar ze zei dat ze er wel een paar jaar mee doet dus uitgesmeerd over meerdere jaren valt het best mee… later kocht ze er een hele mooie das bij van Kasjmier in een mooie lavendel kleur. Ze zag er goed uit en ze was ook duidelijk tevreden met haar aankoop.
Tot slot konden we het niet laten om iets te kopen voor de komst van de baby. Ik kocht een luxe prachtig afgewerkte draagzak. Ik liet het ding inpakken als cadeau en kocht er twee kaarten bij. Een voor Marco en een voor Max. Dit cadeau was namelijk voor beiden. Ik was zo benieuwd om hun gezichten te zien! Wat zullen ze verrast zijn! Ulli schaterde van het lachen toen ik ook nog een pop kocht! Ja, ik kocht een Ciccio Bello, omdat ze zeker de draagzak zullen willen passen en zo kunnen ze oefenen… Wat hadden we een voorpret samen zeg!
Pas in de trein voelde ik hoe afgebrand ik was en ik viel dan ook spontaan in slaap! Ulli kon het wel begrijpen en liet me dutten tot vlak voor Conegliano! We spraken af voor morgenavond, tja, Fleur gaat mee naar kruissteek! Ik zie het nog niet helemaal zitten maar hup, wat je niet kent moet je toch proberen. En als ik zie hoe enthousiast Ulli erover is dan moet het toch wat zijn!
Ha, ha, mijn schatten stonden me van kop tot teen te bekijken en vonden me knap met mijn nieuwe tint in mijn haar en mijn kapsel. Ze vonden me knap en aantrekkelijk en ze keken met bewondering in de ogen naar mijn drukke overdreven gedrag die ik altijd aanneem om hartstochtelijk iets te kunnen vertellen. Ze zaten met een vermaakte blik mijn druk gedoe te volgen en je had die toetjes moeten zien toen ik ze het cadeau gaf! Ik heb ze er echt mee geraakt. Marco was zelfs een beetje ontroerd! Wow, wat gingen we in een deuk toen ik ze ook nog de pop gaf! Ze deden om beurten de draagzak met pop aan en het zag er echt heel tof uit!
Jeetje, niet te geloven, ik word moeder….